De eerste keer Caras Alegres!

Vandaag heb ik de turnles overgenomen in het klasje, het was wel heel leuk geweest! Veel aanpassingen moeten doen tijdens de les, maar als ergotherapeut moet je flexibel zijn, toch? In ieder geval had ik op de grond kruisen gezet met stoepkrijt, ik dacht dan gaan ze beter blijven staan. Maar omdat dit nieuw was en ze het niet goed begrepen was ik duidelijk verkeerd geweest in mijn gedachten! Gelukkig leren ze snel en op het einde van de les wisten ze precies waarvoor die kruisen dienden. Ik zag veel lachende gezichten en de juffen waren ook zichtbaar blij. Laat ons dat maar een succes noemen! Ook wel dank aan de juffen die mij bijstonden in het kinderspaans =)

’s Middags bleven we dan in Las Rosas omdat we anders zo veel in de bus zaten. Maar dan zit ik toch liever in de bus! Wij hebben anderhalf uur niets gedaan, in de zon geluierd terwijl ik nog zoveel werk heb voor school… Vrij frustrerend vind ik dat. Je vindt gewoon de tijd niet om veel voor school te doen en dat ga je daar twee uur op je gat zitten. Dat doen we morgen anders! Want ik was op het einde nogal gefrustreerd. Over en weer naar huis, in de bus bokes opeten en dan kan ik thuis een vol uur typen. Dat gaat bevorderlijk zijn voor mijn to-dolijstje!

Op Caras Alegres (de namiddagopvang) heb ik niet zo heel erg veel gedaan. Het eerste uur konden de kinderen kiezen tussen karate of knutselen en na de pauze was het vrij spelen en pingpong. Voor de pauze heb ik me nog goed bezig gehouden met het helpen van de kleinsten die niet alles even goed konden of die wat aandacht nodig hadden. Ik voelde me er toch een beetje verloren lopen. Dat zal nog wel beteren als ik het allemaal beter door heb en de namen leer kennen. Want ze maken je hier wat wijs!
Er komt een jongetje naar mij toe en vraagt achter mijn naam, ik zeg dat ik seño Hanna ben. Ik vraag achter zijn naam en hij zegt, Christiano Ronaldo. Een vriendje van hem komt er aan en hij zegt ik noem Kaka. Ik zeg oh ja maar ik ben ook meer fan van Real dan van Barca… Wisten ze even niet wat zeggen!

Bij thuiskomst hebben we echte Belgische kost gegeten (zoals gisteren) gebakken patatjes, pekes en erwtjes en stukje kip. Meer moet dat echt niet zijn! Daarna zijn we naar de yogales geweest. Dat mag een ervaring zijn! Het viel allemaal wel mee al had ik soms het idee dat die man geen pijn voelde. Mijn knieën zagen nogal af tijdens de oefeningen maar hij deed vrolijk verder en vroeg om de oefeningen nog een beetje sneller te doen! Dat ging ff niet =) Zeker niet toen de man naast mij wel sneller begon te doen en het leek of er naast mij een luchtmatras werd opgepompt! Daar gaat het serieuze gezicht… Al bij al kwam ik heel ontspannen thuis want op het einde van de les was het puur relaxen met een soort van passieve rekoefeningen uitgevoerd door de leraar.

Na de les zijn de Hollandse meisjes nog even tot bij ons gekomen. We hebben foto’s gekeken met chips en cola… En ook onze reisplannen even besproken. Toch wel van belang dachten we zo. Het was gezellig met ons vieren, doen we vant weekend nog eens over met een paar pizza’s er bij.

Ik wil afsluiten met leuke ervaring. In mijn klasje zou er een tweede verdieping komen. De bedoeling is dat er een houten stelsel in de klas komt waar een trap en schuifaf aan wordt gebouwd en boven kunnen de kinderen dan spelen. Beneden wordt meer een ruimte om te “werken”. Ook in de guarderia (de ruimte naast ons klasje) komt zo een tweede verdieping. Maar zij krijgen voorrang omwille van de noodzaak aan extra ruimte. Parvulos zou weer opzij worden geschoven en dit ligt deels aan geldgebrek, of eigenlijk helemaal. Er moet fondsen worden gezocht om het hout aan te kopen en dat kost tijd. Daarom heb ik voorgesteld om te sponsoren, dankzij de vele mensen die pannenkoeken zijn komen eten heb ik nog geld over na de aankopen voor schrijfdans. En met dat geld wil ik parvulos terug centraal zetten. En dat lukt! Judith en Dirk waren zo enthousiast over mijn bijdrage dat zij nu erg gemotiveerd zijn om voor hun en voor mijn vertrek de tweede verdieping nog te plaatsen! Dus als het er staat volgen er zeker foto’s zodat jullie kunnen zien waarvoor jullie pannenkoeken hebben gegeten!

¡Adios y buenos noches!