Eerst en vooral, WIJ ZIJN VERHUISD!!!
Het is een zaligheid om echt je eigen kamer te hebben, een ruimte te hebben waar je zonder meer kan zitten, eten wanneer je zin hebt en in wat je zin hebt.. Ik heb mijn kamer al helemaal ingericht! En ik vind het fijn =) ik geloof wel dat ik na een tijd te weinig ruimte ga hebben voor alles, maar dat is een probleem voor dan.. Maar er zijn ook wel enkele minpuntjes.

We hebben een roommate die niet zo heel proper is en waar de kuisploeg wat problemen mee heeft heb ik zo uit eerste hand al even vernomen. Het is wel een heel vriendelijke gast van ongeveer dezelfde leeftijd als ons. Maar inderdaad zijn afwas blijft staan en de hele ijskast staat vol! Dat is normaal als je maar met twee leeft, je neemt wat je hebt. We hopen dat daar verandering kan in komen, morgen is een gesprekje doen met ons vier en zien wat er uitkomt. Voor de rest hebben we hier ons eigen potje gemaakt met de ingrediënten die we vonden. Spaghetti zonder gehakt of veel kruiden, maar hij was lekker! Dat is het belangrijkste toch?

Omdat alles hier door iedereen wordt gebruikt en niet iedereen even netjes is hebben ons eigen kleine potten en pannensetje gekocht. Plus keukenhanddoeken en toestanden. Aan de handdoeken heb ik lintjes genaaid zodat we die makkelijk ergens kunnen aanhangen =) Handige Hanne noem ik dat! Ik ga mij wel oordopjes moeten aanschaffen, de ramen zijn enkelglas en zijn niet volledig gesloten, dus die wiebelen de hele tijd als er auto’s passeren. En de auto’s blijven de hele nacht door toeteren op elkaar, dus geen aangename nachtrust.

Maar voordat we officieel zijn verhuisd hadden we nog een kleine tussenstop. Een van de Hollandse meisjes, Rebecca, lag in het ziekenhuis. Woensdag is ze ziek geworden in haar buik en sindsdien is het enkel slechter gegaan. Vrijdag is ze dan uiteindelijk naar het ziekenhuis gebracht omdat ze zo slap was. Maar na een 24h-observatie is ze terug naar huis gemogen. Toen we op bezoek kwamen zag ze er al heel goed uit! Wat ik wel eng vond was wat ze vertelde. De verpleegster was net het infuus in haar andere hand komen steken omdat de naald was afgebroken, lijkt mij geen goede zaak! Ook de urinezakken hangen buiten aan de wasdraad te drogen, heel speciaal vind ik dat.

Vrijdag hadden we een hele drukke dag! Na de gewone voormiddag ben ik in de namiddag terug naar Caras Alegres gegaan en heb er een vergadering bijgewoond over de werking van het klasje. Hoe zien de juffen het jaar dat net begonnen is? Welke thema’s willen ze verder blijven gebruiken, welke niet? Is het uurrooster goed zoals het nu is? Welke structuur wil je opstellen voor de kinderen? Veel vragen en veel antwoorden, waar ook ik mijn zeg in mocht meedoen! Ik ben dan ook heel blij dat er een voorstel van mij werd aanvaard. Vorig jaar speelden de kinderen voor de speeltijd binnen en na de speeltijd werkten ze een uurtje. Maar dit jaar zal dit anders zijn. Voor de speeltijd is er een half uurtje om te spelen en een half uurtje om te werken. Na de speeltijd wordt er een uur gewerkt.

Om een beeld te schetsen wat zo een schooldag inhoudt wil ik even het uurrooster schetsen, min of meer dan toch.
Vanaf 8h kunnen de kleuters arriveren, om 8.10h begint dan de schooldag. Tot half negen wordt er gebeden, gezongen en de dag van de week aangeduid. Daarna wordt het thema van de dag uitgelegd en een activiteit in de cirkel gedaan. De kinderen mogen hierna hun naamkaartje hangen bij het spel dat ze die voormiddag willen spelen. Daarna mogen de kinderen een half uur spelen. Rond half tien moeten ze dan hun speelgoed opruimen en beginnen ze aan een taak rond het thema van die dag. Om 10h gaan ze buiten spelen waarna hun handen worden gewassen en ze in de kring hun warme melk moeten opdrinken. Rond 11.10h start de volgende werkactiviteit, dit kan sport, muziek of knutselen zijn. Tegen 11.50h sluiten de juffen de dag af met een gebed en liedje.

Na de vergadering van het klasje volgde er nog één van Caras Alegres zelf. Vooral heel moeilijk om volgen omdat iedereen al jaren spaans spreekt, behalve wij twee. Maar we hadden de hoofdzaken wel door en zijn mee in de planning opgeschreven voor de 2 volgende weken! Over twee weken koken ik met Ytsje en Ofelia en nog zo een 14 kinderen! De gerechten zullen elke dag verschillen en dit hangt enkel af van de nationaliteit van ons drie, dus Guatemalteekse maaltijd, Nederlandse en Belgische. Ik ben heel benieuwd wat iedereen gaat meebrengen van recepten!

Alsof we nog niet laat genoeg terug waren vrijdag, hebben we ook nog onze koffers verhuisd en zijn, bijna lopend, naar de dansles gegaan. Daar komen we net op tijd aan en krijgen er privéles salsa van een man die dit al een aantal jaar doet. Salsa is duidelijk niet zo simpel als het lijkt! Je moet telkens opnieuw op dezelfde pas terug uitkomen en je mag absoluut niet leiden of je zit verkeerd. Heel moeilijk in het begin! Maar ik heb 3 keer het compliment van de leraar gekregen dat ik zeker potentieel heb! Er moet niets veranderd worden alleen toevoegen en dat doe je dan best door veel te oefenen en een goede leraar, haha goed geprobeerd van jou! Maar ik wil zeker bijleren, dus ik ga wel eens naar zijn (gratis!) lessen gaan.

Het wordt een rommelhoop dit blogbericht, maar zaterdag na het uitpakken heb ik een drukke dag gehad. Ik wou nogal veel klaar hebben en dat is me gelukt! Eerst ging ik naar de wasserette, was die toch niet gesloten zeker, op naar de volgende. Man wat was die duur! Die vroeg het vierdubbele tarief van anders en die vond het heel vreemd dat ik mijn gekleurde was apart van de witte was wou wassen. Dus ik heb vriendelijk bedankt en een volgende gezocht. Die was veel vriendelijker en goedkoper! Toch zal ik er niet meer naar toe gaan, toen ik mijn was oppikte bleken twee kledingstukken vuil met smeer ofzo en mijn witte trui is kapot aan de mouw. Dankuwel mevrouw!

Daarna kocht ik grote plastiek voor de schrijfdans en ben ik brood gaan halen. Heel leuk want aan de kassa staan mandjes met een grijptang er aan vast. En dan mag je de winkel doorgaan en zelf alles nemen. Ik ben ook nog de belangrijkste inkopen voor vandaag en morgen gaan doen. Gelukkig had ik hiervoor hulp! Ik kwam iemand van Caras Alegres tegen en die heeft mijn boodschappen helpen dragen want ik had mezelf lichtjes overschat =) Toen ik thuis kwam had ik wel honger, dus ik wacht op Annelore omdat ze naar het appartement zou komen eten. Niet dus, toen ze oppakte (ik had al een paar keer gebeld) zei ze dat ze al had gegeten in het gastgezin. Oké geen ramp..
Nog even naar Democratia voor groenten en fruit én voor een CD-speler voor in het klasje.

Als laatste voor vandaag wil ik zo nog even kort beschrijven hoe hier een begrafenis aan toe gaat. Het viel me vandaag weer op en moet er dus over kunnen schrijven.
Eerst heb je een viering in de grote kerk van Xela, aan het park central. Daarna wordt de kist naar de begraafplaats gedragen door enkele mannen. Nu wil het toeval dat de begraafplaats aan de andere kant van de stad is en dat die stoet over de drukste weg van Xela slentert! Eerst zijn er de mannen die in twee rijen lopen, elke rij aan de zijkant van de straat, allemaal in het zwart gekleed. Op het einde van die rij volgt de kist. En achter de kist komt er een hoop van vrouwen. Zij zijn dan weer donker gekleed, maar het opvallendste is de paarse accenten die ze leggen in hun kledij. Vanaf de aankomst op de begraafplaats weet ik het niet meer, zo ver volg ik hen natuurlijk niet!